Jak to życie jest ułożone... Momenty radosne przeplatają się z momentami smutku, zadumy, wycofania... Ta sobota to właśnie taki dzień.
Znalazłam motywację i możliwości, by spełnić moje pragnienie, by stworzyć swoje BLOGI! By móc podzielić się z Wami moim światem, pełnym pasji, kolorów (wszelkich), jak i obserwacji, przemyśleń. Więc zakasałam rękawy i...spędziłam (jak nie ja :-)) kilka , a może kilkanaście godzin przy laptopie tworząc posty, układając, wybierając motywy, tła, czcionki itd do moich dwóch blogów. Czuję zmęczenie i przeogromne zadowolenie!!!
Jednak te radosne chwile współistnieją dziś ze smutkiem we mnie. Odchodzi na naszych oczach Lady, sznaucerka moich rodziców. Spędziłyśmy z moja mama dziś 3 godziny w przychodni weterynaryjnej, by pomóc maleństwu. Jednak...czuję, że odchodzi...już jej tu z nami mało...
I ten smutek jest też dziś we mnie...
Taka myśl - każdy stąd odejdzie.czy chcemy, czy nie. Czy jesteśmy gotowi, by odejść, czy też zostać z poczuciem pustki po odejściu kogoś, czy nie jesteśmy.Wszyscy stąd kiedyś odejdziemy. Jednak co możemy zrobić, gdy już wiemy, że ktoś (na przykład nasz słodziakowy piesek) odchodzi....Możemy wybrać między buntem pytając DLACZEGO????!!!! Albo możemy .....być przy nim z ogromem naszej MIŁOŚCI <3 Być obok, głaskać i tulić, wspominając.....najcudowniejsze chwile razem...
A ja pamiętam jak wybraliśmy Lady...jak niosłam ją zwiniętą w kulkę na mojej...dłoni!!! Malutka, choć już ufna i ciekawa :-) Nazwana wtedy przeze mnie Lady, bo z moimi synami byłam wtedy na etapie Zakochanego Kundla, wiec Lady i Tramp! Wybór imienia dla dziewczyny był prosty ! :-)
Kochajmy i obdarzajmy Miłością <3
Jola <3
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz